Kinderboerderij Tanthof

Op een mooie pinksterdag gingen wij naar de waterspeeltuin van Tanthof. Zo’n plek waarvan je het bestaan alleen kent via andere ouders die op verjaardagen ineens beginnen over “een heel leuk verborgen plekje in Delft”. En inderdaad: verborgen is het. Je parkeert in een woonwijk waar de huizen aan de voorkant uitkijken op een geluidswal. Dat moet ooit verkocht zijn als “groen uitzicht”. Je voelt meteen: hier wonen mensen die bij een verjaardag zeggen dat ze “vlak bij de natuur” wonen, terwijl ze eigenlijk gewoon tegen een aarden bult aankijken. Vanaf daar loop je richting kinderboerderij en vervolgens naar de waterspeeltuin. Mijn dochter is nog op de leeftijd dat ze braaf aan papa’s handje loopt. Dat is prettig. Je hoeft nog niet voortdurend “Niet doen!” te roepen tegen iemand die zelfstandig een sloot probeert in te lopen. Je kunt gewoon via een normaal pad naar de waterspeeltuin, maar mijn dochter koos voor het trekvlot. Natuurlijk koos ze voor het trekvlot. Dat ding ligt daar alsof het een idyllisch avontuurtje is, maar feitelijk komt het erop neer dat een vader zich met zijn volle lichaamsgewicht aan een nat touw over een sloot staat te hijsen. Wie dat bedacht heeft, moet thuis een foto van Louis van Gaal boven zijn bed hebben hangen. Pure arbeidsethos. Geen ontspanning, gewoon werken voor je overtocht. En dan kom je in de waterspeeltuin zelf. Eigenlijk is het een soort miniatuurversie van de samenleving. Overal kinderen die geulen graven met plastic voorwerpen die officieel scheppen zijn, maar eruitzien alsof ze ooit gratis bij de C1000 zijn weggegeven. Water wordt omhoog gepompt en moet vervolgens via zelfgegraven kanaaltjes richting een eigen project worden geleid. Alleen: er is te weinig water. En te weinig pompdiscipline. Dus ontstaat er strijd. Overal proberen kinderen water af te pakken van andere kinderen. Er worden dammen gebouwd en een paar tellen later weer vernietigd door een peuter die besloten heeft dat diplomatie niet meer werkt. Sommige kinderen saboteren complete infrastructuren van anderen met de kilheid van een projectontwikkelaar die een historisch pand laat slopen. Af en toe eindigt een conflict met een harde duw of een schep zand in iemands gezicht. Niemand grijpt echt in. Ook de ouders lijken te begrijpen dat dit gewoon een oefening voor later is. Ondertussen zitten die ouders in de schaduw onder van die schaduwdoeken die eruitzien alsof een hippe campingwinkel inspraak heeft gehad in het ontwerp. Koffie erbij. Blikje sinas. Sommigen hebben dat typische ontspannen gezicht van mensen die al twintig minuten achter elkaar een gesprek hebben kunnen voeren zonder onderbroken te worden door “kijk papa”. Het is druk, maar goed druk. Gezellig druk. Geen hysterische krijspartijen, meer een voortdurende zachte ruis van spelende kinderen en ouders die moeizaam proberen te ontspannen. De glijbanen kun je beter vermijden. Tenzij je er een eitje wilt bakken. Maar de draaimolen maakt veel goed. Dat ding draait zwaar. Niet een beetje zwaar, echt zwaar. Eigenlijk is het een fitnessapparaat vermomd als speeltoestel. Je ziet vaders in korte broeken dat ding aanduwen alsof ze bezig zijn met een proefles bootcamp. En toch werkt het allemaal wonderlijk goed. Zand, water, schaduw, kinderen die elkaar tegenwerken, ouders die langzaam gaar koken in de zon. Nederland op zijn best eigenlijk.

Fantastische hier, leuke mooie grote kinderboerderij, speelgoed, zandbank, terassen winkeltje. Daarnaast een grote waternatuurspeeltuin zkr de moeite waard om heen te gaan.

Onze kleinzoon van 3 jaar vindt de speeltuin en ook de grote speeltuin achter met water iedere keer weer fantastisch. Opa en oma vinden het fijn dat we ook wat kunnen eten en drinken:)

Leuke kinderboerderij met verschillende dieren waarondet geiten, twee varkens en konijntjes waar je bij kunt die je ook kunt aaien als de konijntjes dat ok vinden (anders kunnen ze wegkruipen in hokjes waar de kinderen niet bij kunnen, goed geregeld dus voor de dieren). Er is een zandbak en los speelgoed waarmee de kinderen zich kunnen vermaken en voor het mooiere weer is er een erg leuke waterspeeltuin.

Fantastische plek voor kinderen tot ca 12 jaar. Dieren op de kinderboerderij kan je eten geven (niet van thuis,maar brokjes daar ter plekke kopen) en knuffelen. Kleine winkel om wat te eten en te drinken, daarmee steun je het vrijwiligerswerk. Veilig en overzichtelijke waterspeeltuin.